Wszystkie metody leczenia choroby niedokrwiennej serca, czyli zmian miażdżycowych w naczyniach wieńcowych mają na celu poprawę przepływu krwi przez te zwężone naczynia wieńcowe a co za tym idzie poprawienie ukrwienia serca. Pamiętajmy ze choroba niedokrwienna serca jest poważnym schorzeniem dlatego powinna być leczona przez specjalistę- lekarza kardiologa bądź kardiochirurga. W zależności od tego jak nasilony jest proces miażdżycowy w Państwa naczyniach wieńcowych lekarz może zaproponować następujące sposoby leczenia choroby niedokrwiennej serca:

- leczenie farmakologiczne, czyli regularne przyjmowanie tabletek (lekarz kardiolog)

- zabieg poszerzenia światła naczynia wieńcowego przez wprowadzenie i napełnienie balonika do światła naczynia czyli zabieg tzw. 'balonikowania' (lekarz kardiolog)

- wszczepienie usztywniającej rurki drucianej do światła zwężonego naczynia w celu poszerzenia i usztywnienia jego ściany, czyli tzw. 'stentowanie' (lekarz kardiolog)

- operacja pomostowania naczyń wieńcowych czyli popularne 'bypassy' (lekarz kardiochirurg)


Na czym właściwie polega popularna operacja 'by-pass'-ów czyli operacja pomostowania naczyń wieńcowych?
Operacja pomostowania naczyń wieńcowych polega na utworzeniu dodatkowych połączeń naczyniowych, które omijają zwężone miejsce w naczyniach wieńcowych i doprowadzają krew do dalszej części tych naczyń. Kardiochirurg tworzy więc dodatkową drogę przepływu krwi, omijającą zwężenie. Istnieją dwa podstawowe sposoby wykonania takich dodatkowych połączeń (bypass-ów):

- z wykorzystaniem żyły pacjenta; odpowiednie naczynie żylne pobiera się z kończyny dolnej pacjenta i wszczepia pomiędzy tętnicę główną czyli aortę (skąd napływa krew) a chorym naczyniem wieńcowym za miejscem zwężenia.
- z wykorzystaniem tętnicy pacjenta; najczęściej tętnicę położoną na ścianie klatki piersiowej odcina się i wszywa do naczynia wieńcowego, rzadziej pobiera się naczynia tętnicze ze ściany brzucha, z wnętrza brzucha bądź kończyny górnej pacjenta.








pomost żylny







pomost tętniczy





W większości przypadków stosuje się u jednego pacjenta zarówno naczynia żylne jak i tętnicze. Zabieg pomostowania naczyń wieńcowych przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym. W celu uwidocznienia serca i uzyskania odpowiedniego dostępu operacyjnego konieczne jest wykonanie podłużnego przecięcia mostka na całej długości. Chirurg asystujący pobiera naczynia mające pełnić role pomostów- 'bypassów' z kończyny górnej, dolnej lub ze ściany klatki piersiowej pacjenta. Na pewien okres operacji praca serca zostaje zatrzymana a krążenie krwi podtrzymuje aparat do krążenia pozaustrojowego, czyli sztuczne płuco-serce, które oprócz zastępowania pracy serca- pompy podtrzymuje także wymianę gazowa (pobiera tlen, a oddaje dwutlenek węgla). W czasie zatrzymania pracy serca kardiochirurg wykonuje zespolenia naczyń wieńcowych z naczyniami omijającymi zwężenia. Czasami w czasie zabiegu dochodzi do odkrycia zmian które były niemożliwe do przewidzenia i zdiagnozowania przed zabiegiem, może wiec zaistnieć konieczność pobrania dodatkowych naczyń do wykonania 'by-passów'. Na końcu zabiegu operacyjnego mostek zostanie zamknięty za pomocą metalowego drutu bądź tworzywa sztucznego. Przed zamknięciem rany zostanie ona zdrenowana za pomocą rurki z tworzywa sztucznego w celu oczyszczania rany, która zostanie usunięta w okresie pooperacyjnym. Okres pooperacyjny obejmuje wybudzenie na oddziale intensywnej terapii, wygojenie ran operacyjnych, usuniecie szwów. Bardzo istotna dla pacjenta jest wczesna rehabilitacja, we wczesnym okresie pooperacyjnym konieczne jest noszenie tzw. szelek- stabilizujących klatka piersiowa. W późniejszym okresie zalecany jest pobyt w odpowiednim sanatorium.

Pamiętajmy!

Przyczyna choroby niedokrwiennej serca- miażdżyca, jest schorzeniem postępującym i nasilającym się, aby zapewnić sukces w czasie operacji oraz w okresie pooperacyjnym potrzebna jest Państwa współpraca i pomoc. Utrzymanie dobrych efektów operacji zależy wyłącznie od nas samych i jest możliwe tylko wówczas kiedy po zabiegu będziemy przestrzegać ściśle zaleceń lekarskich oraz ograniczymy do minimum wszystkie czynniki ryzyka rozwoju miażdżycy.